کدام شرکت های بیمه ای دسترسی بهتری به خدمات تکمیل درمان سالمندان ارایه می کند؟

چابک آنلاین، بهاره تاجرباشی، تحولی که علاوه بر نظام سلامت و تأمین اجتماعی، صنعت بیمه را نیز با ضرورت بازنگری درمحصولات، پوششها و الگوهای ارزیابی ریسک مواجه میکند.
پیام اخیر رئیسجمهوری درباره ضرورت نگاه فرابخشی به مسئله سالمندی و قرار گرفتن آن در میان اولویتهای مهم آینده کشور، بار دیگر اهمیت آمادگی نهادهای اقتصادی و اجتماعی برای مواجهه با این تحول را برجسته کرده است.
دراین میان، صنعت بیمه یکی از بخشهایی است که میتواند نقش مهمی درکاهش فشار مالی ناشی از افزایش هزینههای درمان، مراقبت و نگهداری سالمندان ایفا کند.
نقشی که تحقق آن مستلزم عبور از الگوی سنتی بیمهگری وطراحی محصولات متناسب با نیازهای دوران سالمندی است.
براساس اظهارات رئیس سازمان بهزیستی کشور در مهرماه ۱۴۰۵، حدود ۱۱ میلیون نفر از جمعیت ایران سالمند هستند که معادل ۱۳ درصد جمعیت کشور است.
همچنین نرخ رشد جمعیت سالمندان حدود ۴.۵ درصد و نرخ رشد کل جمعیت ۱.۲۴ درصد اعلام شده، به این معنا که جمعیت سالمند کشور با سرعتی چهار برابر کل جمعیت در حال افزایش است.
پیشبینیها نیز ازرسیدن سهم سالمندان به حدود ۳۳ درصد جمعیت کشورتا سال ۱۴۳۰ حکایت دارد، آماری که نشان میدهد صنعت بیمه برای مواجهه با این تغییر جمعیتی، فرصت نامحدودی در اختیار ندارد.
درمان تکمیلی، نخستین مواجهه سالمندان با محدودیتهای بیمهای
افزایش سن جمعیت، بهطور طبیعی الگوی نیاز به خدمات درمانی و مراقبتی را تغییر میدهد.
در این دوره، هزینههای مربوط به بیماریهای مزمن،بستری، خدمات تشخیصی،توانبخشی و مراقبتهای مستمر میتواند سهم بیشتری از هزینههای خانوار را به خود اختصاص دهد.
درچنین شرایطی، بیمه درمان تکمیلی یکی از مهمترین ابزارهای مدیریت هزینههای درمان سالمندان به شمار میرود اما دسترسی به این پوشش برای همه گروههای سنی به یک اندازه آسان نیست.
بررسی شرایط برخی طرحهای درمان تکمیلی شرکتهای بیمه ای نشان میدهد که محدودیت سنی پذیرش، افزایش حق بیمه وتفاوت میان قراردادهای انفرادی و گروهی، ازجمله عواملی است که میتوانند دسترسی سالمندان به این خدمات را تحت تأثیر قرار دهند.
درواقع، فردی که درسنین میانسالی امکان خرید بیمه درمان تکمیلی دارد، ممکن است در سالهای بالاتر برای خرید بیمهنامه جدید با محدودیتهای بیشتری مواجه شود، درحالیکه نیاز او به خدمات درمانی و پوششهای بیمهای معمولاً افزایش پیدا میکند.
شرایط پذیرش سالمندان در ۱۰ شرکت بیمه
بررسی شرایط منتشره ازسوی شرکتهای بیمه ای نشان میدهدکه پذیرش سالمندان در بیمههای درمان تکمیلی تابع ضوابط یکسانی نیست و نوع قرارداد، سقف سنی و سابقه بیمهای در آن نقش تعیینکننده دارد.
برای نمونه، بیمه دی در طرحهای عمومی خود امکان خرید بیمه تکمیلی تا ۷۰ سالگی را فراهم کرده،درحالیکه بازنشستگان کشوری از قرارداد ویژه برخوردارند.
بیمه سامان نیز تا ۷۰ سالگی پذیرش دارد و برای افراد ۷۱ تا ۷۵ سال، سابقه حداقل دو سال تمدید متوالی بیمهنامه را شرط کرده است.
در بیمه البرز،سقف سنی ۸۰ سال در برخی اطلاعات منتشرشده برای قراردادهای گروهی مطرح شده و بیمههای دانا وآسیا نیز در برخی قراردادها برای افراد بالای ۶۰ سال اضافهنرخ در نظر میگیرند.
دربیمه پارسیان نیز شرایط پذیرش وحق بیمه با افزایش سن تغییرمیکند وازسوی دیگر، بیمه پاسارگاد فاقد طرح مستقل درمان تکمیلی انفرادی است و بیمه ملت نیز در اطلاعات رسمی خود، صدور بیمهنامه انفرادی را امکانپذیر ندانسته و سقف سنی ۷۰ سال را اعلام کرده است.
درباره بیمه ما و ایران نیز اطلاعات عمومی کافی برای تعیین دقیق شرایط پذیرش سالمندان در دسترس نیست.
این تفاوتها نشان میدهد که دسترسی سالمندان به بیمه درمان تکمیلی،علاوه بر توان پرداخت حق بیمه، به نوع قرارداد، شرایط سنی و سابقه تمدید بیمهنامه نیز وابسته است.
افزایش سن، افزایش هزینه دسترسی به بیمه
یکی دیگر از چالشهای مهم در بازار بیمه تکمیلی سالمندان،ارتباط میان سن بیمه شده و حق بیمه پرداختی است.
دربرخی قراردادهای درمان گروهی، افراد تا ۶۰ سال با نرخ پایه محاسبه میشوند و برای گروههای سنی بالاتر،افزایش حق بیمه اعمال میشود.
مسئله مهمتر آن است که افزایش هزینه بیمه دردورهای اتفاق میافتد که ممکن است درآمد و توان اقتصادی افراد نیز کاهش یافته باشد.
براساس اظهارات رئیس سازمان بهزیستی، از ۷۰ سالگی به بعد حدود ۷۰ درصد افراد با کاهش درآمد مواجه میشوند و کاهش دارایی نیز در این گروه سنی قابل توجه است.
بنابراین، افزایش حق بیمه درکنار کاهش توان پرداخت، میتواند بخشی از سالمندان را از ادامه پوششهای درمانی محروم کند، موضوعی که ضرورت طراحی سازوکارهای حمایتی و محصولات متناسب با توان اقتصادی این گروه را بیشتر میکند.
آییننامه بیمه مرکزی چه میگوید؟
درکنار سیاستهای اختصاصی شرکتهای بیمه ای، مقررات بیمه درمان گروهی نیز چارچوبی برای ادامه پوشش سالمندان در نظر گرفته است.
براساس ماده ۹ آییننامه شماره ۴۳ شورای عالی بیمه، حداکثر سن بیمهشده در گروههای کمتر از هزار نفر، ۶۰ سال تعیین شده است.
با این حال، بیمهگر میتواند با دریافت حق بیمه اضافی، پوشش درمانی افراد بالاتر از این سن را ادامه دهد.
همچنین مشمولان سازمانها و صندوقهای بازنشستگی از این محدودیت مستثنی هستند و پوشش درمانی آنها با پرداخت حق بیمه اضافی امکانپذیر است.
این ماده نشان میدهد که افزایش سن لزوماً به معنای قطع پوشش بیمهای نیست، اما ادامه آن میتواند هزینه بیشتری برای بیمهشده یا سازمان بیمهگذار به همراه داشته باشد.
ازاین منظر، تفاوت میان پذیرش بیمه شده جدید و تمدید پوشش بیمهای، یکی از موضوعات مهم در بررسی دسترسی سالمندان به خدمات بیمهای است.
مراقبت بلندمدت، حلقه کمتر دیدهشده در محصولات بیمهای
با وجود اهمیت بیمه درمان تکمیلی، نیازهای بیمهای سالمندان به هزینههای بستری و درمان محدود نمیشود.
مراقبت در منزل، خدمات پرستاری،توانبخشی، نگهداری روزانه و شبانهروزی و تأمین تجهیزات کمکتوانبخشی از جمله هزینههایی هستند که با افزایش سن میتوانند به یکی از مهمترین دغدغههای اقتصادی خانوادهها تبدیل شوند.
درهمین زمینه، موضوع طراحی بسته بیمه مراقبتی سالمندان درسطح شورای ملی سالمندان نیز مطرح شده، موضوعی که نشان میدهد میان نیازهای واقعی سالمندان و دامنه پوششهای متعارف بیمهای، فاصلهای وجود دارد.
بیمه مراقبت بلندمدت میتواند یکی از حوزههای قابل توسعه برای شرکتهای بیمه باشد؛ محصولی که به جای تمرکز صرف بر جبران هزینههای درمان، بخشی ازهزینههای مراقبت مستمر، خدمات پرستاری و حفظ استقلال فردی سالمندان را نیز پوشش دهد.
البته طراحی چنین محصولی به تعریف دقیق خدمات تحت پوشش، تعیین سقف تعهدات، ارزیابی ریسک، شبکه ارائه دهندگان خدمات مراقبتی و سازوکارکنترل هزینه نیاز دارد.
بیمه سامان، نمونهای از ورود به بازار مراقبت بلندمدت سالمندان
درحالیکه بخش قابل توجهی ازمحصولات بیمهای مرتبط با سالمندان بر جبران هزینههای درمان و بستری تمرکز دارند، طراحی محصولات مبتنی بر پوشش ناتوانی درانجام فعالیتهای روزمره میتواند مسیر متفاوتی برای توسعه خدمات بیمهای در این بازار ایجاد کند.
درهمین راستا، شرکت بیمه سامان محصولی با عنوان «بیمه مراقبت بلندمدت سالمندی» (Long Term Care) طراحی کرده که هدف آن پوشش بخشی از هزینههای ناشی از ناتوانی افراد در انجام فعالیتهای اساسی روزمره است.
این بیمه نامه با هدف پاسخگویی به نیازهای دوران سالمندی طراحی شده و بازار هدف آن افراد ۴۰ سال به بالا هستند، گروهی که میتوانند پیش ازورود به سنین سالمندی، برای تأمین بخشی از هزینههای احتمالی مراقبت در آینده برنامهریزی کنند.
دراین محصول، شش فعالیت اساسی روزمره شامل غذا خوردن،راه رفتن، لباس پوشیدن، حمام و نظافت شخصی، دستشویی رفتن و جابهجایی مبنای ارزیابی ناتوانی قرار گرفتهاند.
براساس شرایط اعلام شده محصول،درصورت ناتوانی بیمهشده درانجام یک، دو یا سه فعالیت از این مجموعه، بهترتیب ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ درصد سرمایه پوشش سالمندی پرداخت میشود.
یکی از ویژگیهای این بیمهنامه، پرداخت سرمایه پوشش سالمندی در قالب مستمری ۱۰ ساله است،سازوکاری که میتواند به تأمین بخشی از هزینههای مراقبت و خدمات مورد نیاز دردوران سالمندی کمک کند.
اهمیت چنین محصولی در آن است که مفهوم بیمه سالمندی را ازجبران صرف هزینههای درمان فراتر میبرد و به مسئله حفظ استقلال فردی و تأمین مالی مراقبتهای بلندمدت توجه میکند.
تجربه بیمه سامان نشان میدهد که بازار بیمه سالمندی درایران صرفاً به توسعه بیمههای درمان تکمیلی محدود نیست و امکان طراحی محصولات تخصصی برای پوشش ریسکهای دوران سالمندی نیز وجود دارد، ظرفیتی که میتواند زمینه ورود سایر شرکتهای بیمه ای به این حوزه را فراهم کند.
بیمه عمر و زندگی، فرصتی برای تأمین مالی دوران سالمندی
یکی دیگر ازحوزههایی که با افزایش جمعیت سالمند اهمیت بیشتری پیدا میکند، بیمههای عمر و زندگی است.
این رشته میتوانددرکنار پوششهای فوت وسرمایهگذاری،از طریق طراحی محصولات متناسب با دوران بازنشستگی، به تأمین بخشی از درآمد افراد در سالهای پایانی زندگی کمک کند.
توسعه محصولات مستمری، طرحهای درآمدی بلندمدت و ابزارهای پسانداز برای دوران بازنشستگی، از جمله ظرفیتهایی است که شرکتهای بیمه ای میتوانند برای پاسخگویی به نیازهای جمعیت در حال سالمند شدن مورد توجه قرار دهند.
بازار سالمندی،فرصت تازه یا ریسک انباشته برای صنعت بیمه؟
افزایش جمعیت سالمند میتواند بازار جدیدی برای شرکتهای بیمه ای ایجاد کند، اما این بازار در کنار فرصتهای درآمدی، ریسکهای خاص خود را نیز به همراه دارد.
افزایش احتمال ابتلا به بیماریهای مزمن، رشد هزینههای درمان، طولانیتر شدن دوره دریافت خدمات و کاهش توان پرداخت حق بیمه، از جمله عواملی هستند که میتوانند بر محاسبات فنی شرکتهای بیمه اثر بگذارند.
ازسوی دیگر،پذیرش گسترده سالمندان بدون ارزیابی دقیق ریسک وطراحی مناسب نرخها و تعهدات، میتواند پایداری مالی محصولات بیمهای را با چالش مواجه کند.
بنابراین،شرکتهای بیمه ای برای ورود جدیتر به این بازار باید علاوه بر توسعه پوششهای درمانی،به همکاری با مراکزمراقبت درمنزل، مراکز توانبخشی، ارائهدهندگان خدمات پرستاری و نهادهای مرتبط با سالمندان نیز توجه کنند.
درنهایت، سالمندی جمعیت،آزمونی برای میزان آمادگی صنعت بیمه در تطبیق با تحولات اجتماعی و اقتصادی کشور است.
بازاری که درآن فروش بیمهنامه درمان تکمیلی بهتنهایی پاسخگوی نیازهای جمعیت سالمند نخواهد بود وتوسعه بیمههای مراقبتی،محصولات درآمدی دوران بازنشستگی و پوششهای متناسب با شرایط سنی میتواند به یکی از محورهای مهم رقابت شرکتهای بیمه ای تبدیل شود.
اکنون پرسش اصلی این است که آیا شرکتهای بیمه ای پیش از رسیدن جمعیت ایران به مراحل پیشرفته سالمندی، برای طراحی و عرضه محصولات متناسب با این بازار اقدام خواهند کرد یا افزایش تقاضا برای خدمات درمانی و مراقبتی، آنها را با موج تازهای از تعهدات و ریسکهای پیشبینینشده مواجه می کند؟
برچسب ها :
ناموجود- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.





ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0